Başlangıç

Her şey '91 yılında bir kız çocuğunun ağlamasıyla başladı. Tamam o kadar uzağa gitmeye gerek yok. Özet olarak geçsem yeterli. Okulda başarılı olmaya çalışan, çalışkan biri olarak eğitim hayatımı devam ettirdim.  Bu  Üniversite yıllarının sonuna kadar sürdü.İlkokul yıllarımda çevremde oyunlar çeviren kızlar vardı. Oyun derken 'yağ satarım bal satarım' değil. Yalanlardan bahsediyorum. İlkokul 5. sınıfın sonlarına doğruydu, mezuniyet balomuz vardı. herkes grup kuracak ve aktivitelerde bulanacaktı. Dans etmek gibi ki pek çok kişi dans etmeyi tercih etti.O yüzden o önderlik ediyordu bizlere. Ufak bir olayı vardı, diğer gruptan hareketleri çalıyordu ve bizlere yeniymiş gibi gösteriyordu. Provalara kadar devam etti bu durum. tabi ortaya çıkınca ortalık karıştı. Suçlu da biz olduk tabi. Lise dönemi desen... arkamdan farklı konuşup yüzüme gülen kişiler vardı. o da başka bir konu tabi. Ama Lise döneminden sonra, İzmir'e okumaya gidince fırsat bulmuştum. Yeni çevre , yeni ortam yepyeni bir okul. Her şeyin daha iyi olması için uğraştım.
Önceleri ödevler, dersler ve sınavlar önemliydi. Arkadaşlıklar evet onlar olabilirdi ama dahası olamazdı. erkek arkadaş edinmek mi? Meslek sahibi olmak önemliydi , bunun için iyi bir okulda ve doğru meslek okunmalıydı. Elbette bunun içinde hazırlık olmalıydı ki bu da iyi bir liseye gidip eğitim almaktan geçiyordu. Yani sınavlar sınavlar ve sınavlar. Sınavlar öncelikli idi. Bu yüzden erkek arkadaş olaylarına geçilemezdi.

Üniversite ortamı demek her şey demekti. Meslek sahibi olmak, kültürlenmek, arkadaşlar edinmek, çevre edinmek ve tabii ki sevgili edinmek. Mükemmel ortam. Özellikle güzel kampüsü olan üniversitede. Bazı şeyleri başardım. Mezun oldum, meslek sahibi oldum. Arkadaşlarım oldu, topluluklara katıldım, şenliklere katıldım. Büyük kütüphanesinde bol bol kitap okudum ki bu benim için epey önemli ve güzeldi. Ama bir şey olmamıştı. Mezun olduğumda hala sevgilim yoktu, olmamıştı. Bi ufak bi durum oldu ama o sayılmazdı. bahsi bile geçilmeyecek bir durumdu. El ele tutuşup gezememiş olmak benim için duygusal bir boşluktu.

İş hayatına başladım. O kısımda karışıktı. Kariyer değiştirdim.2 mesleğim vardı artık. Kariyer odaklı gitmek durumunda değildim çünkü bir kariyerim vardı. Evet erkek arkadaş edinmenin sırasıydı. Sevmek ve sevilmek. işte benim için tüm mesele buydu. Sevdim hem de gerçekten sevdim ama sevilmedim. unuttum. Sevdim sevdim ama sevilmedim. işte olabilecek bütün olayım buydu.